Documentsoort

Trefwoord

  • Jurisprudentie Internationaal

Pagina's

Resultaten 1 - 10 van totaal 14 resultaten
  1. Taal Nederlands The European Court of Human Rights In deze zaak heeft het ECHR uitspraak gedaan over een zaak die gaat over dwangarbeid en uitbuiting van 42 Bangladeshe nationals die in Griekenland woonden en werkten op een boerderij in Man ...

    In deze zaak heeft het ECHR uitspraak gedaan over een zaak die gaat over dwangarbeid en uitbuiting van 42 Bangladeshe nationals die in Griekenland woonden en werkten op een boerderij in Manolada, Griekenland. Zij moesten van hun werkgevers de hele dag aardbeien plukken onder moeilijke fysieke omstandigheden en onder toezicht van gewapende bewakers, terwijl zij niet betaald kregen hiervoor. Het Europese Hof concludeerde dat er op basis van de werkomstandigheden en op basis van de uitbuitingsituatie sprake was van mensenhandel. Aangezien sprake was van arbeidsuitbuiting oordeelde de staat dat er sprake was van een schending van artikel 4 §2 van the European Convention on Human Rights: the prohibition of forced labour."Decision of the Court: The Court held that there had been a violation of Article 4 §2 of the Convention on account of the State's failure to fulfil its positive obligations under that provision, namely to prevent the human trafficking situation complained of, to protect the victims, to conduct an effective investigation into the offences and to punish those responsible for the trafficking. "

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Internationaal
    • The European Court of Human Rights
    • Arbeidsuitbuiting
    • Artikel 4 EVRM
    • Arbeidsuitbuiting
    • Engels
  2. Taal Nederlands Sehr ausführliche Entscheidung des Schweizwerischen Bundesstrafgerichtes vom 1. Dezember 2011. Unter 2.6 bis 2.16 sind die relevanten, zum System gehörenden Verhaltensweisen bzw. Merkmale des Geschäftsmodells des Menschenhan ...

    Sehr ausführliche Entscheidung des Schweizwerischen Bundesstrafgerichtes vom 1. Dezember 2011.Unter 2.6 bis 2.16 sind die relevanten, zum System gehörenden Verhaltensweisen bzw. Merkmale des Geschäftsmodells des Menschenhandels ausführlich beschrieben."Vor dem Hintergrund der oben in E. 3.2 wiedergegebenen Tatbestandselemente ist als relevantes Beweisergebnis von den erwiesenen Elementen des Geschäftsmodells in E. 2.1 bis 2.16 für den Tatbestand des Menschenhandels Folgendes festzuhalten: Der Beschuldigte A1 hat in Brasilien junge Frauen aus zumeist sehr armem oder zumindest wirtschaftlich sehr schwierigem Umfeld für seine Bordelle rekrutieren lassen. Er hat diesen Frauen in der Folge die Reise in die Schweiz ermöglicht, indem er Geld überwies oder überweisen liess, für Pässe, den Kauf von Gepäckstücken und als Vorzeigegeld für die Einreise der Frauen als Touristinnen in die Schweiz; er liess ihnen Flugtickets organisieren und finanzierte die Reise vor. Zwar hat er die Frauen in Brasilien dafür nicht persönlich ausgesucht und engagiert, wiewohl sie häufig nach seinen Vorgaben rekrutiert wurden, sie waren aber ausnahmslos dazu bestimmt, in A1s Studios unter den von ihm diktierten Bedingungen der Prostitution nachzugehen. Dabei war die "Einwilligung" dieser Frauen rechtlich unwirksam: Die Einwilligung in diese Tätigkeit und in die illegale Überführung in die Schweiz zum Zeitpunkt ihrer Zusage, ist auf ihre schwierigen wirtschaftlichen Verhältnisse im Herkunftsland zurückzuführen; aber auch die Einwilligung zum Zeitpunkt ihres Arbeitsbeginns bei A1 war nicht wirksam, weil sie auf freiheitsbeschränkenden Voraussetzungen im Sinne von E. 4.1 oben beruhte. Aufgrund der vorfinanzierten Reise und des auferlegten Schuldenabbausystems konnte A1 davon ausgehen, dass die Frauen die erwartete Tätigkeit auch ausüben würden, wenn sie dann einmal in der Schweiz angekommen waren. Indem A1 in einer Vielzahl von Fällen gleich gehandelt hat, hat er auch das mit dem Begriff des "Handel Treibens" verbundene Erfordernis der wiederholten Begehung erfüllt (vgl. Trechsel, Kurzkommentar zum Schweizerischen Strafgesetzbuch, 2. Auflage 1997, Art. 196 StGB N. 2). Schliesslich hat er mit diesem Handel, soweit man darin überhaupt ein Tatbestandserfordernis erblicken wollte, direkt wesentliche Geldsummen verdient und damit "gewerbsmässig" gehandelt: Gemäss seinem eigenen Konzept waren die überhöhten Schulden der Frauen, die diese zunächst mit den eigentlich ihnen zustehenden Einnahmen aus der Prostitution zurückzahlen mussten, im Zusammenhang mit der Reise entstanden, während die ihm zustehenden 50% der Einnahmen seinen Anteil am Prostitutionsgeschäft ausmachten. Die Frauen zahlten ihm im Ergebnis also nicht nur seine Auslagen für den Menschenhandel zurück, sondern darüber hinaus noch ein Honorar dafür. A1 hat mithin objektiv tatbestandsmässig gehandelt. Dass er auch in dieser Hinsicht mit Wissen und Willen, demnach vorsätzlich gehandelt hat, steht ausser Frage (vgl. auch oben E. 4.1.1). A1 hat sich mithin des Menschenhandels im Sinne von Art. 196 aStGB schuldig gemacht."Auch der Straftatbestand der Förderung der Prostitution wird ausführlich behandelt.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Internationaal
    • Schweiz
    • Prostitution
    • Menschenhandel
    • Bundesstrafgericht
    • Schweiz
    • Bordell
    • Etablissement
    • Duits
  3. Taal Nederlands Das Obergericht verurteilt de Angeklagten zu einer Gefaengnisstrafe von in total 14 Jahren, aufgrund von mehreren schweren Delikten. Ausgangspunkt war das schwerste Delikt, nämlich die qualifizierte Vergewaltigung im Sinne v ...

    Das Obergericht verurteilt de Angeklagten zu einer Gefaengnisstrafe von in total 14 Jahren, aufgrund von mehreren schweren Delikten. Ausgangspunkt war das schwerste Delikt, nämlich die qualifizierte Vergewaltigung im Sinne von Art. 190 Abs. 1 und 3 StGB zum Nachteil der Geschädigten, für welche ein Strafrahmen von mindestens 3 Jahren bis zu 10 Jahren vorgegeben war. Die Kammer erachtete für das erwähnte Delikt eine hypothetische Einsatzstrafe von 4 ½ bis 5 Jahren für angemessen.Beim qualifizierten Menschenhandel im Sinne von Art. 182 Abs. 1 und 2 StGB erwog die Kammer, dass objektiv insgesamt sechs Frauen Opfer der deliktischen Tätigkeit des Angeklagten geworden seien, teilweise auch mehrfach. Teilweise hätten lediglich Versuche vorgelegen.Der Angeklagte habe sich keine übermässige physische oder psychische Gewalt zu Schulden kommen lassen. Allerdings habe er jede sich bietende Gelegenheit wahrgenommen, um für "Nachschub" zu sorgen. Subjektiv sei zu berücksichtigen, dass der Angeklagte skrupellos, nur auf den eigenen Vorteil bedacht, gehandelt habe.Für sich allein betrachtet erachtete die Kammer für den qualifizierten Menschenhandel zum Nachteil von sechs Opfer eine Freiheitsstrafe von rund 4 ½ bis 5 Jahren als angemessen. Gemäss Art. 182 Abs. 3 StGB war dazu zwingend eine Geldstrafe auszufällen, welche auf 90 Tagessätze festgelegt wurde.Weiter wurde der Angeklagte verurteilt wegens eines untauglichen Versuchs eines strafbaren Schwangerschaftsabbruchs, mehrfachen sexuellen Noetigung, mehrfacher Foerderung zur Prostitution, Koerperverleztung und mehr.Wer als Anbieter, Vermittler oder Abnehmer mit einem Menschen Handel treibt zum Zwecke der sexuellen Ausbeutung, der Ausbeutung seiner Arbeitskraft oder zwecks Entnahme eines Körperorgans, wird mit Freiheitsstrafe oder Geldstrafe bestraft.Das Anwerben eines Menschen zu diesen Zwecken ist dem Handel gleichgestellt (Art. 182 Abs. 1 StGB). Menschenhandel liegt dann vor, wenn über Menschen wie über Objekte verfügt wird; der Kern liegt in der Behandlung von Menschen als Ware. Mit Menschen handeln heisst insbesondere, Personen anbieten, beschaffen, vermitteln, verkaufen und übernehmen, aber auch Befördern, Transportieren oder Liefern.Handel treibt auch, wer ein solches Geschäft nur einmal tätigt oder zu tätigen beabsichtigt. Ausbeutung setzt die Verletzung des sexuellen Selbstbestimmungsrechts voraus.Nur ein Handeln gegen den Willen einer wahrheitsgetreu informierten urteilsfähigen Person kann als Angriff auf ein Rechtsgut realisiert werden. Das faktische Einverständnis allein ist nicht massgebend, es ist zu prüfen, ob die Willensäusserung dem freien Willen entsprach (Trechsel et al. Praxiskommentar, N 1 ff. zu Art. 182; BSK StGB II-Delnon/Rüdy, 2. Aufl. 2007, N 5 ff. Zu Art. 182). Nach der bundesgerichtlichen Rechtsprechung setzt ein Schuldspruch wegen Menschenhandels voraus, dass die betroffene Person in ihrem sexuellen Selbstbestimmungsrecht verletzt wurde.Die in Kenntnis der konkreten Sachlage erfolgte und ihrem tatsächlichen Willen entsprechende Zustimmung der betroffenen Person schliesst den Tatbestand aus. Ob diese im Einzelfall selbstbestimmt gehandelt hat, ist an Hand der konkreten Umstände zu beurteilen. Das faktische „Einverständnis“ allein ist nicht massgebend, weil die Tathandlung auch nur formal mit dem Willen der Betroffenen erfolgt sein kann. Vielmehr ist zu prüfen, ob die Willensäusserung dem tatsächlichen Willen entsprach. Nach der Rechtsprechung ist der Tatbestand des Menschenhandels in der Regel erfüllt, wenn junge, aus dem Ausland kommende Frauen unter Ausnützung einer Situation der Verletzlichkeit zur Ausübung der Prostitution in der Schweiz engagiert werden. Diese besondere Situation kann in schwierigen wirtschaftlichen oder sozialen Umständen oder in einschränkenden persönlichen und/oder finanziellen Abhängigkeiten bestehen. Eine „Einwilligung“ in die Tätigkeit als Prostituierte und in die (illegale) Überführung in die Schweiz ist nicht wirksam, wenn sie auf derartige Umstände der Betroffenen im Herkunftsland zurückzuführen ist. Bei dieser Sachlage verfügt die betroffene Person nicht über die erforderliche Entscheidungsfreiheit (BGE 6B_1006/2010 vom 26. März 2010, E. 4.2.1, mit Hinweisen).Geschütztes Rechtsgut ist sowohl beim Tatbestand des Menschenhandels als auch bei jenem der Förderung der Prostitution das sexuelle Selbstbestimmungsrecht der sich prostituierenden Person resp. die Verfügungs- und Bestimmungsfreiheit über den eigenen Körper .Beim Menschenhandel nach Art. 182 Abs. 1 StGB handelt es sich um ein Tätigkeitsdelikt – ein über das Handeltreiben hinausgehender „Erfolg“ ist nicht vorausgesetzt. Die strafbare Tätigkeit endet somit, wenn der Handel beendet ist. Erfüllen die nach Beendigung des Menschenhandels vorgenommenen Handlungen eines Täters einen Tatbestand der Förderung der Prostitution gemäss Art. 195 StGB, so ist liquid, dass (echte) Realkonkurrenz vorliegt.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Internationaal
    • Zwitserland
    • Menschenhandel
    • qualifizierte Koerperverletzung
    • Noetigung
    • Duits
  4. Taal Nederlands Bundesgerichtshof BGH, Urteil vom 16.7.2014 Stichpunkte Bemerkenswerte Entscheidung im Strafverfahren um Menschenhandel zur sexuellen Ausbeutung; weite Auslegung des Begriffs `Zwangslage´ im Menschenhandelstatbestand; Zwangs ...

    BGH, Urteil vom 16.7.2014StichpunkteBemerkenswerte Entscheidung im Strafverfahren um Menschenhandel zur sexuellen Ausbeutung; weite Auslegung des Begriffs `Zwangslage´ im Menschenhandelstatbestand; Zwangslage liegt vor, wenn im Heimatland des Opfers schlechte soziale Verhältnisse herrschen, so dass es nicht in der Lage ist, sich Angriffen auf die sexuelle Selbstbestimmung zu widersetzen; weitere erschwerende Umstände müssen nicht hinzutretenZusammenfassungDer Bundesgerichtshof (BGH) bestätigt die Verurteilung der Angeklagten wegen Menschenhandels zum Zwecke der sexuellen Ausbeutung. Der Senat stellt fest, dass das  Tatbestandsmerkmal der `Zwangslage´ schon bei der Anwerbung der Nebenklägerinnen in ihrem Heimatland Nigeria erfüllt gewesen ist. Aufgrund der dort herrschenden schlechten sozialen Verhältnisse seien diese nicht in der Lage gewesen, sich gegen Angriffe auf ihre sexuelle Selbstbestimmung zu wehren. Damit stellt der BGH erstmals fest, dass prekäre wirtschaftliche Verhältnisse im Heimatland ausreichen und keine weiteren Umstände hinzutreten müssen. Es könne daher offen bleiben, ob die Frauen schon vor ihrer Einschleusung, von der Angeklagten beeinflusst, geplant hatten, in Deutschland der Prostitution nachzugehen oder dies erst dort entschieden, unter dem Druck des Voodoo-Eides und um die Einreisekosten abzuarbeiten.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Internationaal
    • Bundesgerichtshof
    • Prostitutie
    • sexuelle Ausbeutung
    • Zwangslage
    • sexuelle Selbstbestimmung
    • Duits
  5. Taal Nederlands Hof van Justitie van de Europese Unie Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft op 1 oktober 2015 bepaald dat wie een raamprostitutiebedrijf wil gaan uitbaten, in het Engels of Nederlands moet kunnen communiceren met h ...

    Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft op 1 oktober 2015 bepaald dat wie een raamprostitutiebedrijf wil gaan uitbaten, in het Engels of Nederlands moet kunnen communiceren met het personeel. Is dit niet mogelijk, dan hoeft de gemeente geen vergunning te verstrekken. Volgens het Hof is onder andere communicatie belangrijk voor het doen van een aangifte, mocht er sprake zijn van strafbare feiten.

    Jurisprudentie

    • Hof van Justitie EU
    • Hof van Justitie van de Europese Unie
    • Prostitutie
    • Mensenhandel
    • Exploitant
    • Raamprostitutie
    • Taalvereiste
    • Gedwongen prostitutie
    • Dwingende reden van algemeen belang
    • Nederlands
  6. Rechtbank Verenigd Koninkrijk Taal Nederlands De eerste verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 7 jaar. De tweede verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 9 maanden en de laatste verdachte tot een taakstraf van 220 ...

    De eerste verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 7 jaar. De tweede verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 9 maanden en de laatste verdachte tot een taakstraf van 220 uur wegens onder andere het beheersen van prostitutie voor winst, handelen in seksuele uitbuiting en medeplichtigheid aan prostitutie.De eerste verdachte Chen was manager van ten minste vijf bordelen in Noord-Ierland. In elk bordeel had zij huishoudsters die instructies van haar kregen. Zij maakte de afspraken met de klanten en ontving het geld van de klanten. Chen bezocht elke pand, zamelde al het geld in en verstrekte voedsel aan de vrouwen die in de bordeel werkzaam waren. In de periode van januari 2008 tot mei 2009 heeft zij ongeveer ₤ 280,000 ontvangen. De klanten werden via krantenadvertenties geworven. Het Hof had opgemerkt dat Chen vier Chinese vrouwen had gedwongen om in haar bordeel te komen werken als huishoudster en prostituee. Uit getuigenissen van de slachtoffers bleek dat zij werden geïsoleerd, dat ze bang waren en uitgebuit en bedreigd werden door diverse uitspraken van Chen.De andere verdachten werden beschuldigd van het assisteren bij het huren van een woning met prostitutie als doel, het rondrijden van Chen in verband met haar activiteiten, het vervoeren van prostituees en het ontvangen van gelden.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Verenigd Koninkrijk
    • Ierland
    • Verenigd Koninkrijk
    • Rechtbank Verenigd Koninkrijk
    • Strafrecht
    • Prostitutie
    • Dwang
    • Bordeel
    • Ierland
    • Vervoeren van prostitutees
    • Engels
  7. Taal Nederlands De verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 jaar wegens mensenhandel ten behoeve van seksuele uitbuiting, assisteren bij het beheer van een bordeel en controleren van activiteiten ten behoeve van prostitutie. D ...

    De verdachte is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 jaar wegens mensenhandel ten behoeve van seksuele uitbuiting, assisteren bij het beheer van een bordeel en controleren van activiteiten ten behoeve van prostitutie.De verdachte had geregeld dat het eerste slachtoffer via de luchthaven van Dublin binnenkwam om te werken als prostituee in Belfast. Daarna had de verdachte geregeld dat het tweede slachtoffer ook naar Belfast kon komen om als prostituee te werken. De verdachte had de slachtoffers voorzien van een appartement in Belfast. De slachtoffers betaalden hem huur en hadden hun reiskosten aan hem terugbetaald. De overeengekomen feiten hebben verder niet aangegeven dat hij een financiële vergoeding kreeg voor zijn betrokkenheid met betrekking tot de prostitutie.De verdachte pleitte wel schuldig. Derhalve heeft het Hof hem een aanzienlijke erkenning gegeven voor zijn pleidooi en verminderde zijn straf. Hoewel er geen aanwijzingen waren dat de slachtoffers in het Verenigd Koninkrijk waren gebracht om te prostitueren tegen hun wil, waren zij alsnog slachtoffer van seksuele delicten. Het Hof was van mening dat mensensmokkel een ernstig geval is en derhalve een ontmoediging verdient.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Verenigd Koninkrijk
    • Noord-Ierland
    • Mensensmokkel
    • Seksuele uitbuiting
    • Bordeel
    • Prostitueren
    • Mensenhandel
    • Prostitutie
    • Engels
  8. Taal Nederlands Court of Appeal De verdachten zijn veroordeeld tot een straf van 8 maanden en 10 jaar wegens mensenhandel en het houden van een bordeel voor prostitutie. Het slachtoffer werd samen met een andere meisje vanuit Litouwen naar ...

    De verdachten zijn veroordeeld tot een straf van 8 maanden en 10 jaar wegens mensenhandel en het houden van een bordeel voor prostitutie.Het slachtoffer werd samen met een andere meisje vanuit Litouwen naar Engeland gebracht. Het slachtoffer was op dat moment 18 jaar en was voor drie dagen betrokken bij de prostitutie. Haar opbrengst was rond de £ 160 per dag. Zelf kreeg ze tussen de £60-70 per dag. Er was geen bewijs dat het slachtoffer niet bereid was om te werken als prostituee. derhalve had het gerecht besloten om ook het slachtoffer op grond van bereid zijn om in de prostitutie te werken te veroordelen.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Verenigd Koninkrijk
    • Court of Appeal
    • Strafrecht
    • Prostitutie
    • Verdiensten prostitutie
    • Bordeel
    • Mensenhandel
    • Engels
  9. Court of Appeal Taal Nederlands De 26-jarige verdachte is in hoger beroep veroordeeld tot een gevangenisstraf van 23 jaar wegens onder andere assisteren in een illegale immigratie, ontvoering en het aanzetten tot verkrachting. In Roemenië h ...

    De 26-jarige verdachte is in hoger beroep veroordeeld tot een gevangenisstraf van 23 jaar wegens onder andere assisteren in een illegale immigratie, ontvoering en het aanzetten tot verkrachting.In Roemenië heeft de verdachte het eerste en het tweede slachtoffer leren kennen. Hij heeft hen overgehaald om naar het Verenigd Koninkrijk te komen en hen beloofd dat zij in een Engels bar kunnen werken. Hij had de slachtoffers meegenomen naar Praag en via Praag nam de verdachte ze naar Italië. Vanuit Italië werden de slachtoffers door twee Italiaanse mannen meegenomen naar het Verenigd Koninkrijk. Bij aankomst in Verenigd Koninkrijk (in het huis van de verdachte) werden zij aangevallen door de verdachte en heeft hij hen op de hoogte gebracht dat ze zouden worden gescheiden. De verdachte heeft aangegeven dat het tweede slachtoffer als prostituee moet werken. Zij werd aan een man genaamd Plummi verkocht en werd gedwongen om geslachtsgemeenschap en orale seks te hebben met mannen. Als zij weigerde werd ze opgesloten in een kamer en bedreigd. Na meerdere mislukte verzoeken aan het slachtoffer, heeft Plummi de verdachte gebeld. De verdachte dreigde om het tweede slachtoffer in elkaar te slaan en te laten voor dood als zij niet deed wat Plummi van haar eiste.Het eerste slachtoffer werd naar een andere plek genomen en zij moest geslachtsgemeenschap hebben met cliënten. Zij was in staat om weg te lopen en werd later gevonden door de politie.Het derde en vierde slachtoffer waren illegale immigranten uit Roemenië en werden bij aankomst in het Verenigd Koninkrijk gedwongen om te werken als prostituee.Het vijfde slachtoffer was afkomstig uit Moldavië en was slechts 16 jaar oud toen zij in het Verenigd Koninkrijk werd ingevoerd. Aan haar werd verteld dat zij aan verdachte alle kosten terug moet betalen voor haar reis naar het Verenigd Koninkrijk door te werken als een prostituee. Op 7 maart 2001 trad zij in het huwelijk met de verdachte.Ook het zesde slachtoffer was slechts 16 jaar oud. Bij aankomst in het Verenigd Koninkrijk werd zij door de verdachte aan een pooier verkocht voor een bedrag van £ 7.000. Volgens de pooier moest zij dit bedrag aan hem terug betalen door te werken als een prostituee. De pooier heeft haar aan geweld en andere vormen van mishandelingen onderworpen en hield haar nauwlettend in de gaten. Het geld wat zij per dag verdiende werd aan de verdachte of aan anderen die met hem werken gegeven.Het zevende slachtoffer was Moldavisch van afkomst en is opgegroeid met het vijfde slachtoffer. Toen zij hoorde wat er met het vijfde slachtoffer aan de hand was, vertrok zij, met behulp van de verdachte, naar het Verenigd Koninkrijk om haar te vergezellen. Daar moest zij ook alle kosten voor haar reis naar het Verenigd Koninkrijk terug betalen door te werken als prostituee.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Verenigd Koninkrijk
    • Verenigd Koninkrijk
    • Court of Appeal
    • Strafrecht
    • Illegale immigratie
    • Internationaal
    • Prostitutie
    • Roemenië
    • Pooier
    • Ontvoering
    • Ontucht
    • Minderjarig
    • Dwang
    • Mishandeling
    • Engels
  10. Federal High Court of Nigeria Taal Nederlands Het gerechtshof in Nigeria heeft verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 5 jaar wegens mensensmokkel met het doel om het slachtoffer seksueel uit te buiten. Het slachtoffer heeft van d ...

    Het gerechtshof in Nigeria heeft verdachte veroordeeld tot een gevangenisstraf van 5 jaar wegens mensensmokkel met het doel om het slachtoffer seksueel uit te buiten.Het slachtoffer heeft van de broer van de verdachte gehoord dat de verdachte op zoek was naar enkele meisjes om ze mee te nemen naar Italië om te werken in een modewinkel en een kapsalon. Het slachtoffer was geïnteresseerd en na onderzoek bleek dat de verdachte NGN 60.000 (ongeveer € 265,-) vroeg voor transport. Het slachtoffer heeft laten weten dat zij het geld niet heeft en de verdachte beloofde om haar te helpen. Het slachtoffer ontmoette een inmiddels overleden tweede slachtoffer en zij werden naar een huis van een kruidendokter gestuurd. In dit huis werden bepaalde rituelen uitgevoerd zodat de meisjes de verdachte trouw zouden blijven en haar niet zullen verraden. De verdachte zamelde geld in en de volgende dag gingen ze naar Niger. De verdachte had een hotelkamer gehuurd en dwong de slachtoffers tot prostitutie. De verdachte ging vervolgens plannen maken om de slachtoffers te verkopen aan een persoon met de naam Edith. Ook probeerde de verdachte de slachtoffers mee te nemen naar Agadex. Op diezelfde dag werd de verdachte gearresteerd door de Nigeriaanse Unie.

    Jurisprudentie

    • Jurisprudentie Nigeria
    • Nigeria
    • Federal High Court of Nigeria
    • Strafrecht
    • Prostitutie
    • Voodoo
    • Mensensmokkel
    • Seksuele uitbuiting
    • Exploitatie
    • Niger
    • Nigeria
    • Engels

Pagina's