• Overige uitbuiting
  • Ongewenstverklaring
Resultaten 1 - 1 van totaal 1 resultaten
  1. Taal Nederlands 6 Rechtbank Den Haag Verzoekster is ongewenst verklaard. Verzoekster heeft bezwaar gemaakt en vraagt schorsing van de ongewenstverklaring totdat op het asielverzoek is beslist. Daartoe heeft zij onder meer aangevoerd dat zij ...

    Verzoekster is ongewenst verklaard. Verzoekster heeft bezwaar gemaakt en vraagt schorsing van de ongewenstverklaring totdat op het asielverzoek is beslist. Daartoe heeft zij onder meer aangevoerd dat zij is betrokken is een lopende strafzaak. Zij heeft tegen het vonnis waarbij zij is veroordeeld hoger beroep ingesteld en totdat het hoger beroep is afgedaan mag zij niet worden beschouwd als iemand die de wet heeft overtreden.Verzoekster stelt slachtoffer te zijn van mensenhandel en nog steeds bedreigd te worden door mensen die daarmee te maken hebben. De voorzieningenrechter overweegt dat verzoekster bij vonnis van 14 december 2007 van de strafkamer veroordeeld is tot een gevangenisstraf voor de duur van drie jaar. Op grond van deze veroordeling kon verweerder gebruik maken van zijn bevoegdheid tot ongewenstverklaring, ook al is het vonnis nog niet onherroepelijk.Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is verweerder in het besluit echter ten onrechte geheel niet ingegaan op het feit dat verzoekster slachtoffer is van mensenhandel. Verweerder dient uitdrukkelijk in de belangenafweging te betrekken dat de voormalige werkgevers van verzoekster zijn veroordeeld voor mensenhandel, mede op grond van belastende verklaringen van verzoekster. Deze werkgevers verblijven in India. Verzoekster vreest op grond van alles wat in het verleden tussen haar en haar ex-werkgevers is gebeurd vergeldingsmaatregelen.Daarbij dient verweerder ook de omstandigheid dat de psycholoog en psychiater, naar blijkt uit hun in opdracht van het OM opgemaakte rapport de kans op recidive bij verzoekster, gelet op de werkomstandigheden waaronder de strafbare feiten zijn gepleegd, verwaarloosbaar klein achten. Nu niet evident is dat het besluit na heroverweging in stand zal blijven, komt het verzoek tot schorsing van de ongewenstverklaring voor toewijzing in aanmerking.De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding een voorziening tot opvang te treffen. Het voorzien in opvang is geen bevoegdheid van verweerder, maar van het COA. Vovo toegewezen, ongewenstverklaring geschorst.

    Jurisprudentie

    • Vreemdelingenrecht
    • India
    • Rechtbank Den Haag
    • Represailles
    • Overige uitbuiting
    • Asielprocedure
    • Ongewenstverklaring
    • Nederlands